The
Charmed Life / Het betoverde leven
Elk
leven is betoverd, het jouwe en dat van ieder ander, dat moet je nooit vergeten.
Vanaf het moment dat je geboren wordt ben je betoverd, want het leven zelf is
een betovering. Elk zijn wordt het bestaan ingetoverd - in welke realiteit het
zich ook bevindt - met alles wat het nodig heeft om in die omgeving te werken.
Je lichaam is ook betoverd: Het is een magisch deel van al het andere,
ontspringend aan alle dingen die je om je heen ziet. Atomen en moleculen bewegen
zingend door de wonderbaarlijke lucht, zichzelf vormend tot rotsen en bomen, tot
honden en katten en ook tot mensen. Jij bent magisch. Je betovert de lucht,
zodat deze verdikt tot je lichaam, waar je je ook bevindt.
Als je wilt bewegen dan denk je de lucht voor je tot lichaam en de lucht achter
je houdt tegelijkertijd op lichaam te zijn… werkelijk heel magisch allemaal.
Je beweegt je arm enkel een centimeter naar rechts en de lucht links ervan stopt
deel van je arm te zijn. Maar dit gebeurt allemaal zo snel - jij grijpend naar
lucht en die veranderend in lichaam - dat je er niks van merkt en het als
vanzelfsprekend aanvaardt. Wat maakt dat het zo goed werkt zie je.
Maar je leven is betoverd. En er is een geheim, heel eenvoudig, dat eigenlijk
helemaal geen geheim is. Maar je moet je herinneren dat je leven betoverd is.
Mensen die dit vergeten kunnen hun magie lang niet zo goed gebruiken als ze
voorheen deden en ze hebben de neiging boos te worden op hen die dat wel kunnen.
Daarom doen ze vaak net alsof er helemaal geen magie bestaat. Ze ontwikkelen
grote filosofieën om dit te bewijzen, wat op zichzelf natuurlijk magisch is.
Maar ze kunnen dit niet zien, omdat ze er zo van overtuigd zijn dat magie niet
bestaat.
En veel mensen vergeten hoe eenvoudig en natuurlijk toveren is, dus ontwikkelen
ze lange theorieën en methoden die het moeten laten werken, terwijl jij en ik
en eigenlijk iedereen weet dat magie uit zichzelf gebeurt, omdat dat is wat
magisch is.
Maar mensen zijn ook zeer creatief…. Alweer magie! …. Dus verzinnen ze goden
zus en zo, en koninkrijken en hemelsferen en landkaarten om van te voren in
kaart te brengen waar magie hen zou kunnen brengen, zodat ze niet voor
verassingen komen te staan, wat dwaas is, want magie gaat waar het wil gaan,
overal dus. En als je poogt het op voorhand in kaart te brengen perk je jezelf
in.
Want een kenmerk van magie is dat het automatisch verandert in wat je het wilt
laten zijn. Je creëert er je eigen werkelijkheid mee, dus welke landkaarten je
ook maakt, ze zijn reëel. En als je vergeet wat toveren is, dan is het
waarschijnlijk dat je denkt dat jouw kaart de enige juiste is en dat alle andere
niet kloppen. Je komt terecht in vervelende verwikkelingen, ruziënd over wat de
juiste manier is, welke weg of kaart, terwijl het al die tijd de magie is die de
kaarten maakt. En binnen één ogenblik kan er een enorme verscheidenheid aan
landkaarten verschijnen!
In het bijzonder tijdens het opgroeien zullen veel mensen je vertellen dat magie
niet bestaat. Als je ze gelooft, zul je het zelf ook vergeten, je gedraagt je
alsof je niet betoverd bent en brengt on-magie in je leven … wat ook magie is,
snap je, maar magie die zichzelf niet kent. Dan zul je dingen creëren die met
on-magie samen gaan, zoals zorgen of ziekte en je zult er op dat niveau mee om
moeten gaan, totdat je je opnieuw herinnert dat je leven betoverd is.
In de tussentijd zul je je lelijk en ongeliefd en boos voelen, veel meer dan
natuurlijk is en je zorgen maken over verdrietige of beangstigende emoties en
wat je met ze aanmoet. Terwijl, in magie zou je weten: Ze komen en gaan in
overvloed net als herfststormen. Maar woede en haat en zorgen zijn allemaal ook
magisch, en aan zichzelf overgelaten, leiden ze je terug naar het besef dat je
leven betoverd is. Omdat haat liefde is, op zoek naar zichzelf op elke plaats
behalve daar waar liefde is; en liefde is wat je voor jezelf voelt, wanneer je
weet dat je bent waar je hoort te zijn in het universum, en dat je liefde waard
bent alleen omdat je bent en natuurlijk, betoverd bent.
Niet alleen dat, jij bent ook de magiemaker; het innerlijke deel van jou dat je
leven vormt. Maar je moet je hier van bewust zijn, dit accepteren en erkennen en
de magie van jezelf laten gebeuren. Op die manier richt je je eigen magie.
Maar het is zelfs nog leuker de magie te laten gebeuren zoals ze wil, want het
is jouw magie en op die manier vertelt ze je steeds meer over je magische zelf.
Dan stroomt de magie in onbelemmerde vreugde door je heen. Als je blijft zeggen:
'Ik wil het op deze manier en niet anders,' dan zou je je lichamelijke ervaring
kunnen beperken, want er is geen twijfel over mogelijk dat je innerlijke,
magische zelf meer weet van jouw mogelijkheden dan jij. En ze zal het je heel
duidelijk vertellen, als je maar luistert.
Veel volwassenen klinkt dit alles veel te eenvoudig en onintellectueel in de
oren, daar veel van hen helaas denken dat het verstand alleen maar bedoeld is om
'nee' mee te zeggen en de magie mee buiten te houden. Niks is minder waar.
Maar als je je verstand gebruikt om nee tegen de magie te zeggen, dan is dat als
het sluiten van de deuren naar je eigen betoverde bestaan en de weigering de
volledige kracht van je leven te benutten.
Alle mensen werken met magie, of ze het zich nou realiseren of niet. Geloof is
ook magisch, zie je. Veel mensen denken dat er een speciaal geloof is dat alles
in orde maakt; of magie laat gebeuren. En zo lang ze dat geloven zijn ze voor
een poosje in orde. Maar als ze beginnen te twijfelen aan dat geloof en geen
ander vinden om het te vervangen dan denken ze dat ze hun magie verloren zijn,
of dat het leven niet magisch meer is. In plaats daarvan was de magie er
natuurlijk al de tijd.
Maar mensen houden van systemen, dus passen ze allerlei soorten geloof toe ….
sommige hiervan heel handig … als hulpmiddelen. En ze reizen door
geloofssystemen, soms aanzienlijke moeilijkheden trotserend, terwijl ze zich
alleen maar hoeven te herinneren dat ze zelf magisch zijn en dat hun leven
betoverd is, zomaar vanzelf zonder dat ze er iets voor hoeven doen.
En je bewuste geest is ook magisch. Zijn werking is mysterieus en gecompliceerd,
en eenvoudig en helder tegelijkertijd, net als lucht. Je bewuste geest kijkt
door jouw ogen naar buiten en kent pakketjes lucht als zijn lichaam en lacht met
wang en huid op dezelfde manier als de maan door de wijde huid van de hemelen
schijnt. Zie je hoe helder en mysterieus het allemaal is? Dus eigenlijk is het
dwaas dat de bewuste geest twijfelt aan de magie, juist omdat hij zelf zo
magisch is.
Maar magiesystemen zijn ook dwaas en ze zijn eigenlijk allemaal gebaseerd op
angst. Magie wordt beschouwd als iets zo ongrijpbaar dat iemand er de hele tijd
mee bezig moet zijn, toverspreuken prevelend of een ander betalend om dit voor
hem te doen. En deze betoveringen moeten precies op de juiste manier uitgevoerd
worden, dus concentreren mensen zich op hoe ze deze spreuk of een ander moeten
laten werken. Het wordt zeer gecompliceerd en over dit onderwerp zijn
boekenkasten vol geschreven.
Maar alles is een betovering. Je woorden en gedachten zijn toverspreuken.
Wetenschap is alleen maar een ander systeem dat probeert te ontdekken welke
bepaalde toverspreuken welke bepaalde effecten veroorzaken.
Wetenschappers begrijpen gewoonlijk natuurlijk net zo min iets van magie als
priesters; ze raken allemaal verstrikt in hun eigen, gecompliceerde
methoden.
Er is uiteindelijk niet veel verschil tussen het mompelen van een heleboel
ingewikkelde zinnen, of het trekken van magische cirkels om jezelf tegen ziekte
te beschermen en het slikken van handenvol pillen door je dokter voorgeschreven.
Beide methoden werken als je er in gelooft, hoewel de beoefenaars van de ene
methode natuurlijk nooit toe zullen geven dat de andere manier ook werkt. En
jammer genoeg begrijpen ze geen van beiden werkelijk iets van de magie, die
achter alle betoveringen, methoden en formules zit.
Toverspreuken werken als je er in gelooft; maar je hebt helemaal geen spreuken
nodig. Alles gebeurt vanzelf. Jij gebeurt vanzelf, en de wereld ook. En het
principe achter alles is magie. En magie is het wezen in en van alle dingen.
The
Body and Creaturehood / Het lichaam en schepselzijn
Binnen je schepselzijn
heb je allerlei soorten vrijheid. En alle vrijheid die je in jouw mensenleven
ooit kunt genieten, moet door je menszijn komen. Sommige mensen brengen een
groot deel van de tijd door met pogingen om hun eigen lichaam te negeren, of te
doen alsof ze alleen een geest hebben, of dat alleen de geest van belang is.
Sommige mensen proberen hun lichaam zelfs bijna helemaal te negeren in een
poging spiritueler te zijn of een 'beter' mens, wat net zoiets is als een vogel
die beter wil leren vliegen dan elke andere vogel op aarde…en daarbij de hele
tijd weigert gebruik te maken van zijn vleugels, of net doet of ze er niet zijn.
Hij zou nooit van de grond komen. Een vogel zou zoiets dwaas natuurlijk nooit
verzinnen en vaak zijn andere schepsels bijdehanter dan mensen.
Als je eens in de problemen zit dan is het een goed idee inderdaad naar de
dieren te kijken, want zij koesteren hun vrijheid en maken zich geen zorgen over
hun beperkingen. Een kat of een hond kan je veel leren. Een kat geniet werkelijk
van haar katzijn, net als jij van je menszijn zou moeten genieten. Zelfs een
vlieg zoemend rond het plafond, houdt van zijn eigen realiteit en is er vrij in.
Als hij zou stoppen om zich af te vragen of hij wel echt kan vliegen - nou dan
zou hij binnen een minuut neervallen of nooit snel genoeg zijn om je moeders
vliegenmepper te ontwijken.
Dus pogingen om religieus, of 'goed', of 'beter' te zijn door het negeren van je
lichaam kunnen ook niet juist zijn.
Elk mens heeft een waarachtig privé-koninkrijk helemaal voor zichzelf, want je
lichaam is het ene deel van de aarde dat werkelijk van jou is, dat niemand je
kan afnemen zolang als je leeft. Het is het deel van de aarde, bewegend en
levend, dat aan jou toebehoort en aan niemand anders. Op een bepaalde manier is
het jouw portie van de planeet, ontspringend als een levend, bewegen
beeldhouwwerk van aardemateriaal, voor jou en niemand anders. Dus hoe je je
lichaam behandeld is belangrijk.
Je leeft er ook niet alleen in. Je leeft er door, dat is een verschil. Je
stroomt er doorheen, bewegend door al zijn delen. Het lichaam is je eigen
magische land. Je bewuste geest is als een koning. Nu, een goede koning of
koningin is liefhebbend en geeft de mensen de vrijheid om zich door het land te
bewegen. In dit geval zijn jouw eigen gevoelens en gedachten en verlangens als
de mensen in jouw koninkrijk. Dus wees je eigen gevoelens goedgezind en jij en
je koninkrijk zullen gedijen. Sommige koningen zijn dictators, allerlei soorten
onmogelijke wetten en taboes opleggend, omdat ze eigenlijk bang zijn voor de
mensen die hun eigen koninkrijk tot stand brengen.
Als je een goede koning of koningin bent dan zul je je realiseren dat jouw
koninkrijk een goede is en je zult niet bang zijn voor je eigen mensen…je
gedachten en gevoelens en verlangens…maar zult ze aanmoedigen. En jij en je
lichaam zullen alle benodigde vrijheid hebben om te gedijen en te groeien.
The Power and a Special Sumari
Song / De Kracht en een Speciaal Sumarilied
Nu, hier is een Sumarilied om je te helpen onthouden dat je bestaan betoverd
is. Een Sumarilied is een lied dat tegelijkertijd tegen je gewone zelf en tegen
je magische zelf spreekt. Het is een betoverd lied, natuurlijk. Maar het is geen
toverspreuk, of teken of symbool zelfs, want al die dingen kunnen heel
bedrieglijk zijn. Bijvoorbeeld, als je gelooft dat je magie van een medaille of
een kruis of een ketting komt, en je verliest je geluksbrenger, dan zit je in de
problemen en je denkt dat je magie verdwenen is. En je kunt er een leven lang
naar blijven zoeken.
En als je denkt dat toverspreuken magie maken, dan ben je ook niet veilig,
want je zou de woorden van de spreuken kunnen vergeten, daar niemand onfeilbaar
is. Buiten dat bewaken mensen die in spreuken geloven ze vaak heel jaloers en
denken ze vaak dat alleen zij over 'de kracht' beschikken en als je hun methoden
wilt leren dan moet je proeven om je moed te testen doorstaan. En natuurlijk
moet je beloven de regels te zullen naleven en bewijzen dat je 'de kracht'
waardig bent. Nogmaals, dat alles is erg dwaas, want bloemen en vogels en
kikkers hebben de kracht ook en zonder dat ze zichzelf tegenover iemand hoeven
te bewijzen of moeten slagen voor testen.
Dus het Sumarilied dient alleen als geheugensteuntje. Het is vanuit een
innerlijke taal vertaald in één die je kunt begrijpen, maar het bevat nog
steeds dezelfde magie. Het zal je geheugen opfrissen als het gevaar bestaat dat
je vergeet dat je leven betoverd is. Natuurlijk kun je het lied vergeten. Maar
zelfs dan zou je alleen een waardevol geheugensteuntje verliezen - wat jammer
zou zijn - maar je zou niet geloven dat je magie met de herinnering verdwenen
was. Toch hoop ik dat je je altijd zult blijven herinneren dat je leven betoverd
is en dat jij je magie bent; en je hoeft niks aan jezelf of aan iemand anders te
bewijzen om het te krijgen!
Hier is het Sumarilied:
Mijn geest is als een kikker
Op een lelieblad
Wetend, alleen,
Maar nooit eenzaam.
