|
ประเสริฐ ศรีปัญญาวุฒิกุล (เซียนโย่ง)
เกิด
พ.ศ.2506
ภูมิลำเนา กรุงเทพมหานคร
การศึกษาบริหารธุรกิจบัณฑิต
(การบัญชี) มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผลงานการแข่งขัน
แข่งกีฬามหาวิทยาลัย
พ.ศ.2527-2531 รวม5ครั้งได้รับเหรียญรางวัล
6 เหรียญทอง 1
เหรียญเงิน 3 เหรียญทองแดง
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย
- 2527 ประเภทบุคคล
เหรียญทองแดง
ประเภททีม เหรียญทอง
- 2528 ประเภทบุคคล
เหรียญทองแดง
ประเภททีมเหรียญทอง
- 2529 ประเภทบุคคล
เหรียญทอง
ประเภททีมเหรียญเงิน
- 2530 ประเภทบุคคล
เหรียญทอง
ประเภททีมเหรียญทองแดง
- 2531 ประเภทบุคคล
เหรียญทอง
ประเภททีมเหรียญทอง
แข่งระดับประเทศ
- 2534
ชนะเลิศจากการแข่งขันของสมาคมฯ
- 2535 ได้รองชนะเลิศ
จากการแข่งขันของสมาคมฯ
2536-2545
การแข่งขันหมากออสกฟภ.โอเพ่น
- 2536 ชนะเลิศ
-
2537ครองตำแหน่งชนะเลิศ ร่วมกับวิโรจน์ นิ่มประพฤติ(เซียนดำ)
- 2538
ได้รองชนะเลิศ
- 2539 ได้รองชนะเลิศ
- 2544 ครองตำแหน่งชนะเลิศ
ร่วมกับเซียนเหง่ามนตรี ปิติวราภรณ์
กว่าจะมาเป็นเซียน
โดย ประเสริฐ ศรีปัญญาวุฒิคุณ
เล่นฮอสตั้งแต่เด็ก
แต่มารู้จักว่าหมากฮอสคืออะไรก็ตอนที่เรียนอยู่รามคำแหง
มีโอกาสเล่นฮอสกับเซียนท่านหนึ่งซึ่งเป็นนักกีฬามหาวิทยาลัย
และเล่นแพ้ ไป 3 กระดานติดต่อกัน
เซียนท่านนั้นแสดงการทิ้งร่มซับซ้อนให้ดูรู้สึกทึ่งมาก
ไม่เคยคิดมาก่อนว่า เกมที่ดูเหมือนง่ายๆเหมือนเกมเด็กๆ
จะมีอะไรที่น่าสนใจมากมาย และได้รับทราบเพิ่มเติมด้วยว่า
หมากฮอสยังมีล็อคและกลอีกมากมาย เดินผิดตัวเดียวแพ้หมดเลย
ผู้เขียนยอมรับทันทีว่าเล่นกับเขาอีก 100 กระดานก็เอาชนะไม่ได้
จึงไปเดินหาตำราหมากฮอสที่สนามหลวง
ได้มา 3 เล่ม เป็นของซ้ง 1 เล่ม ของ อุดร 2 เล่ม
อ่านแล้วกลับมาเล่นกับเขาใหม่ แต่ก็ยังเอาชนะไม่ได้ แม้แต่กระดานเดียว
ได้ซ้อมมือเล่นกับเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันเสมอ
แต่ฝีมือก็ยังห่างจากเซียนท่านนั้นมาก
ได้สังเกตุว่า ถ้าเพื่อนเดินสามเรียง เราแพ้ เราเดินมุมคุ่ เพื่อนแพ้
ส่วนเพื่อนอีกคน ก็มีรูปหมากแปลกไปอีกแบบ
เลยซักถามดูได้ความว่า คนที่เล่นหมากสามตัวเรียงเล่นตามตำรา อ.ไพศาล
ส่วนอีกคนเป็นศิษย์อาจารย์เรืองชัย พักอยู่หอพักเดียวกัน
ผู้เขียนจึงไป สนามหลวงเดินหาตำราอีกครั้งอยู่นาน
ในที่สุดก็หาตำรา อ.ไพศาลมาได้
ส่วนอาจารย์เรืองชัย ตอนนั้นผู้เขียนยังไม่รู้จักว่าเป็นใคร
คราวนี้ฝีมือผู้เขียนเริ่มพัฒนา เริ่มเหนือกว่าเพื่อนสองคน
ช่วงนั้นที่เสาชิงช้า มีคนนั่งเล่นฮอสกันสนุกๆ
ใครแพ้ก็ออก จึงไปเล่นด้วย
เล่นไปได้ไม่นาน เซียนเริ่มรู้ข่าวว่ามีที่เล่นแห่งใหม่ก็ทยอยซุ่มมาจับหมู
บ้างก็มาดุ่มมาจับหมู บ้างก็มาดูเฉยๆ
รวมทั้งคุณปัญจะนายกสมาคมกีฬาหมากฮอสในขณะนั้น
และเป็นข้าราชการอยู่ ณ ศาลาว่าการ กทม. ในขณะนั้นด้วยเดินมาเห็นเข้า
ได้เล่นกับผู้เขียนแล้วแนะนำว่า ควรไปหาอาจารย์ฝึกเพิ่มเติม
ผู้เขียนถามว่ามีใครบ้างที่ผู้เขียนน่าจะไปขอเป็นศิษย์
ท่านก็บอกมา 4 ชื่อ มีชื่ออาจารย์เรืองชัยอยู่ด้วย
ผู้เขียนได้ไปพบอาจารย์เรืองชัยที่วัดมหาธาตุสนามหลวง
พบท่านนั่งถอดหมากกับคุณสุกิจ แสงประดับ
จึงไปแสดงตัวขอเป็นศิษย์ท่าน
อาจารย์เรืองชัยลองให้เล่นกับคุณสุกิจหลายกระดาน
คุณสุกิจเล่นไปสอนไปด้วย
จากกนั้นผู้เขียนก็นับถืออาจารย์เรืองชัยเป็นอาจารย์ใหญ่ อาจารย์สุกิจเป็นอาจารย์รอง
มีอะไรสงสัยก็ไปถามท่านคนใดคนหนึ่ง
ถัดจากนั้นปีเดียว ผู้เขียนก็มีโอกาสได้ลงแข่งกีฬามหาวิทยาลัย
พร้อมทั้งลงแข่งขันของสมาคมกีฬาหมากฮอสด้วย
จากการที่ได้เล่นกับเซียนจำนวนมาก
แทบจะกล่าวได้ว่าผู้เขียนเป็นคนหนึ่งที่โชคดี
มีโอกาสได้เล่นกับเซียนมาแทบทุกคน
ตั้งแต่ยุคเซียนซ้ง เซียนเปี๊ยก มาจนถึงเซียนยุคปัจจุบัน
ทำให้ได้ความหลากหลาย ได้ประสบการณ์ต่างๆมากมาย
ทำให้ฝีมือพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ จนเริ่มเป็นที่รู้จัก
การเล่นฮอสนั้นมีหลายแบบ เล่นเพื่อสนุก
เล่นเพื่อศึกษา เล่นเพื่อหารายได้
หรือเล่นเพื่อการแข่งขัน ฯลฯ
ขึ้นอยู่กับจุดมุ่งหมายของแต่ละคน
คนที่คิดจะเล่นให้เก่ง จึงต้องใช้ความพยายาม
และใช้เวลาไปไม่ใช้น้อย
ดังนั้นผู้เล่นจึงควรพิจารณาตัวเองด้วยว่า
ตนเองจะเล่นเพื่ออะไรและใช้เวลาแค่ใหนจึงจะเหมาะสมกับตัวเอง
|
หมากฮอสคืออะไร
โดย เซียนโย่ง
หมากฮอสเป็นศาสตร์และศิลป์ เป็นเกมที่ต้องใช้ความคิดและความจำ
ทุกตัวทุกตาคือล็อค
แบ่งเกมการเล่นออกได้เป็นสามช่วง
คือ ต้นกระดาน กลางกระดาน และปลายกระดาน
ผู้เขียนให้ความสำคัญของ3ส่วนนี้ ประมาณ 30:30:40
ต้นกระดาน จำเป็นที่จะต้องรู้รูปหมากจำนวนมาก ใช้ความจำเป็นส่วนใหญ่
คิดเพียงเล็กน้อย ช่วงนี้คนที่รู้รูปหมากมาก
จำได้มาก เป็นฝ่ายได้เปรียบ
กลางกระดาน
เริ่มต้องใช้ความคิดมากขึ้น
ผสมกับความจำ
คนที่คิดดีกว่ามักได้เปรียบในช่วงนี้
ปลายกระดาน
จุดตัดสินแพ้ชนะ
ต้องใช้ความคิดมาก
มีรูปกลมากมาย
อีกทั้งต้องอาศัยการบังคับหมากที่ถูกต้อง
ช้าไปเพียงก้าวเดียวก็ทำให้หมากแพ้หรือหลุดเสมอไป
ต้องอ่านหมากได้ละเอียดถูกต้องแม่นยำ
จึงจะชนะ
ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย เพราะปลายกระดานนั้น มีความหลากหลายมาก
หลายๆเกมจึงจบลงแบบพลิกล็อค
เพราะฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเดินผิด
เทคนิคการเล่นหมากฮอส
มีมากมายหลายแบบ ในเกมหนึ่งๆ
เราอาจได้เห็นหลายๆอย่างในเกมเดียว
1. การกิน
มีทั้งกินตัวเดียวไม่ซับซ้อน
ไปจนถึงซับซ้อน กินหลายๆต่อ (รำวง)
เป็นการทำลายหมากที่ได้ผลดี
2. การกันหรือกัก
เป็นการสกัดกั้น
ไม่ให้อีกฝ่ายมีตาเดิน
รวมทั้งการขังหมู คือ
กักฮอสหรือเบี้ย
อัดกันเป็นกลุ่ม
3. เซ่น คือการให้กิน
เพื่อหวังผล
อย่างใดอย่างหนึ่งตามมา
เช่น
เซ่นเพื่อเปิดทางเข้าฮอส
เซ่นให้อีกฝ่ายทางเสีย
เซ่นแล้วไล่กินคืน
เซ่นแล้วทิ้งร่มตาม
เป็นต้น
4. ทิ้งร่ม เป็นการโยนให้อีกฝ่ายกิน
จนเข้าฮอส
เพื่อที่เราจะต่อฮอสคืน
แล้วกินกลับหลายๆต่อ เป็นอาวุธที่ได้ผลดี
5
.สวน จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อมีการกิน การสวนอาจเกิดได้หลายๆจุด
ไม่จำเป็นต้องเกิดขึ้นในจุดที่เกิดการกิน
6. การเข้าฮอส
สำคัญว่าจะเลือกเข้าตาไหน
เข้าได้เลยทันที หรือต้องรอก่อน
บางครั้งจดๆจ้องๆมาก
จนเข้าไม่ได้
กลายเป็นผีถึงป่าช้าไป
7.การบังคับหมากเช่นการใช้ฮอสไล่บีบ
หรือบังคับต่อฮอสคู่ต่อสู้
บางครับบีบดีก็ดีไป
บีบไม่ดีกลายเป็นบีบอีกฝ่ายมาทำร้ายตนเอง
เทคนิคการเล่นหมากฮอส
มีมากมายหลายแบบ
ในเกมหนึ่งๆ
เราอาจได้เห็นหลายๆอย่าง
ในเกมเดียว
8. จังหวะ
เป็นสิ่งสำคัญของหมากฮอส
จะกินได้หรือไม่
ร่มได้หรือไม่
ต้องดูว่ามีจังหวะหมากตัวไหนขยับได้ไม่ได้ก่อน
รวมทั้งปลายกระดาน
จังหวะที่ช้าไป เร็วไป
ก็ทำให้เกมเปลี่ยนไป
ทั้งหมดที่กล่าวมานี้ ก็อาจแยกย่อยได้อีกบ้าง
แต่โดยรวมแล้วก็ยังอยู่ในเทคนิคดังที่กล่าวมา
ผู้เขียนหวังว่า
คงเพียงพอเป็นแนวทางให้มือใหม่ๆ ได้เข้าใจหมากฮอส
รู้เทคนิคต่างๆว่ามีอะไรบ้าง ส่วนผู้ที่สนใจมากกว่านี้
หรืออยากพัฒนาฝีมือ
ก็คงต้องขนขวาย หาตำรามาอ่าน
หรือหาคนชี้แนะ หรือหางานเขียนของท่านอื่นๆมาอ่านประกอบ
รวมทั้งซ้อมเล่นกับผู้เล่นที่เก่งมีประสบการณ์
ก็จะช่วยให้พัฒนาได้เร็วขึ้น
|
